حرفهای نگفته

بالهایم شکسته و زخمیستبا همین حال روبراه هستممی روم در مسیر خود اماغرق در تصویر ماه ماه هستماندکی صبر کن برای من می رسم گر صبور باشی توقول می دهم کنم شادتغرق عشق و سرور باشی تومی روی کاشی بدانی که من هنوز چشم در راهممی روی از خدای خود اما بازگشتن تو میخواهمتو مرا جانی و همه جانان از چه این را بگو نفهمیدیدیدی از غصه ات پریشانمجای من دیگری تو بگزیدیحال شبها به گوشه ای تنهاسر به زانو غریب بنشینمعجب استرس به من دادیرفته از کف مرا همه دینمچند روزی گذشته و اینکدرد دوری تو نمودم پیرخانه و لحظه های بی عشقتروی قلبم مدام میزد تیرحرفهای نگفته بسیار و نای درد و. دل ندارم منتوکه رفتی جوانی ام هم رفتبه خدای تو می سپارم من